RUIDOS

A ordenanza municipal para a protección do medio ambiente fundaméntase na Lei reguladora das Bases do Réxime Local e na lexislación sectorial que lle sexa de aplicación tendo por obxecto regular, no ámbito das competencias municipais, as actividades, instalacións e situacións que sexan susceptibles de influír nos bens, recursos e condicións ambientais no termo municipal de Culleredo, co fin de preservar e mellorar o medio ambiente urbano e natural.

TÍTULO IV

PROTECCIÓN FRONTE AO RUÍDO E VIBRACIÓNS.

Capítulo I.-Disposicións xerais.

Art. 124.

1. O presente título regula a actuación municipal para a protección do ambiente contra as perturbacións por ruídos e vibracións, dentro do termo municipal de Culleredo.

2. O seu obxectivo é garantir que non se exceda o nivel sonoro compatible co benestar e a calidade de vida da poboación, esixir o illamento acústico das edificacións que asegure o cumprimento nelas dos niveis de emisión e inmisión regulados e controlar os niveis sonoros producidos por calquera causa.

Art. 125.

1. Os traballos e plan urbano e de organización de todo tipo de actividades e servizos, deberán contemplar a súa incidencia en canto a ruídos e vibracións, para que as solucións ou planificacións adoptadas proporcionen o nivel máis elevado de calidade de vida.

2. En particular, entre outros aspectos, deberá atenderse a:

  • Organización do tráfico en xeral;
  • Transportes colectivos urbanos;
  • Recollida de residuos sólidos;
  • Localización de centros docentes (parvularios, colexios), sanitarios (consultorios médicos) e lugares de residencia colectiva (cuarteis, hospitais, hoteis, residencias de anciáns, conventos);
  • Illamento acústico na concesión de licenzas de obras de instalación e apertura;
  • Planificación e proxecto de vías de circulación cos seus elementos de illamento e amortiguación acústica (distancia a edificacións, arboledo, defensas acústicas por muros illantes-absorbentes, especialmente en vías elevadas e semi-enterradas);
  • Planificación de actividades ao aire libre que poidan xerar ambiente ruidoso en zonas lindeiras;
  • Todas aquelas medidas preventivas, correctoras e/ou reparadoras que foren necesarias;

Art. 126.-

Este título é de obrigatorio cumprimento para toda actividade que se atope en funcionamento, exercicio ou uso e comporte a produción de ruídos molestos e vibracións. É esixible mediante a correspondente concesión de licenzas e autorizacións municipais para toda clase de construcións, demolicións, obras na vía pública e instalacións industriais, comerciais, recreativas, musicais, espectáculos e de servizos, e cantas relaciónanse nas normas de uso dos plans urbanísticos, así como para a súa ampliación ou reforma que se proxecten ou executen a partir da vixencia desta ordenanza e, no seu caso, como medida correctora exixible, de conformidade co establecido no Regulamento de Actividades Molestas, Insalubres, Nocivas e Perigosas.

Art. 127.

1. Quedan tamén sometidas ás súas prescricións, todas as instalacións, aparellos, construcións, obras, vehículos e medios de transporte e, en xeral, todos os elementos, actividades, actos e comportamentos que produzan ruídos e vibracións que poidan ocasionar molestias á veciñanza ou que modifiquen o estado natural do ambiente circundante, calquera que sexa o seu titular, promotor ou responsable e lugar público ou privado, aberto ou pechado no que estea situado.

2. Nos proxectos de instalacións industriais, comerciais e de servizos afectados por esta norma, incluirase un estudo que identifique as principais fontes de emisión de ruído e vibracións, e justifique as medidas correctoras propostas, tomando en consideración as limitacións da zona e os seus usos e calquera outra norma que lle sexa de aplicación.

Art. 128.-

Os donos, posuidores ou encargados dos xeradores de ruídos facilitarán aos inspectores municipais o acceso ás súas instalacións ou focos xeradores de ruído e disporán o seu funcionamento a distintas velocidades, cargas ou marchas que lles indiquen os inspectores, podendo presenciar a inspección.

Art. 129.

1. Os ruídos mediranse en decibeis ponderado de acordo coa escala normalizada «A» (dB(A)) e o illamento acústico en decibeis (dB(A)).

2. No entanto, e para os casos en que se deban efectuar medidas relacionadas co tráfico terrestre e aéreo, empregaranse os criterios de ponderación  e parámetros de medición adecuados, de conformidade coa práctica internacional.

3. O método de representación do ruído de aeronaves percibido no chan efectuarase pola Norma UNE 74-037, como criterio xeral e sen prexuízo de poder aplicarse outros métodos que estableza a Comunidade Económica Europea ou lexislación concordante.

Art. 130.

A valoración dos niveis de ruído que se establecerán nesta ordenanza rexerase polas seguintes normas:

1. A medición levará a cabo no lugar en que o seu nivel sexa mais alto, e se fose preciso, no momento e situación en que as molestias sexan mais acusadas.

2. En previsión dos posibles erros de medición adoptaranse as seguintes precaucións:

a) Contra o efecto de pantalla: o observador situarase no plano normal ao eixo do micrófono do sonómetro e o mais apartado do mesmo que sexa compatible coa lectura correcta do indicador.

b) Contra a distorsión direccional: situado en estación o aparello, viraráselle no interior do ángulo sólido determinado por un octante e fixarase na posición cuxa lectura sexa a máxima obtida.

c) Contra o efecto do vento: cando se estime que a velocidade do vento é superior a 1,6 m/s empregarase unha pantalla contra o vento. Para velocidades superiores a 5 m/s desistirase da medición, salvo que se empreguen aparellos especiais ou se apliquen as correccións necesarias.

d) En canto ás condicións ambientais do lugar da medición, non se excederán os límites especificados polo fabricante do sonómetro en canto a temperatura, humidade, vibracións, campos electrostáticos e electromagnéticos, etc.

3. O aparello medidor, sonómetro, deberá cumprir o establecido nas Normas IEC 651 ou UNE 21.314/75, sendo o mesmo de clase 1 ó 2. O resto dos aparellos que se utilicen na medición como rexistradora gráfica, amplificadores, etc. cumprirán igualmente coa Norma citada anteriormente.

4. Medidas  en exteriores:

a) As medidas en exteriores efectuaranse entre 1,2 e 1,5 m sobre o chan e, se é posible, a 3,5 m como mínimo das paredes, edificios e outras estruturas que reflictan o son.

b) cando as circunstancias indíqueno pódense realizar medidas a maiores alturas e máis preto de parécelas (por exemplo a 0,5 m dunha xanela aberta facéndoo constar).

5. Medidas en interiores:

a) As medidas en interiores efectuaranse a unha distancia mínima de 1 m de parécelas, entre 1,2 e 1,5 m do chan e ao redor de 1,5 m das xanelas.

b) Co fin de reducir as perturbacións debidas a ondas estacionarias, os niveis sonoros medidos nos interiores se promediarán polo menos en tres sitúes, separadas entre si en 0,5 m.

c) No caso de ser imposible cumprir con este requisito medirase no centro da habitación e a non menos de 1,5 m do chan.

d) A medición nos interiores da vivenda ou local receptor realizarase normalmente con portas e xanelas pechadas, eliminando toda posibilidade de ruído interior da propia vivenda (frigoríficos, televisores, aparellos de música, etc.), pero se o local ou vivenda utilizásese coas xanelas abertas deberá realizarse a medición nestas condicións.

6. Para a avaliación dos niveis de ruído na forma apuntada terase en conta o nivel sonoro de fondo (desconectando a fonte produtora de ruído e sen considerar os ruídos punta accidentais) que se aprecie durante a medición.

7. Medición de illamento acústico a ruído aéreo.

Equipo necesario:

– Sonómetro de precisión, segundo normas IEC ou UNE 21.314/75, dotado dun xogo de filtros de bandas a terzo de oitava;

– Fonte de ruído rosa con suficiente potencia, ou xerador de ruído rosa para incorporalo ao equipo instalado no local obxecto de medición;

– Determinación dos niveis de emisión en cada unha das bandas de terzo de oitava comprendidas entre 63 hz e 8 khz. O sonómetro colocarase a 1,5 m da fonte sonora ou no centro da sala se existen varios puntos de emisión;

– Determinación dos niveis de ruído de fondo no local receptor;

– Determinación dos niveis de recepción ou transmisión ao local receptor en cada unha das bandas de terzo de oitava comprendidos entre 63 hz e 8 khz, para idénticos niveis de emisión que os medios no local emisor;

– Determinación do tempo de reverberación do local receptor, por medio da relación:

A = (0.163xV)/T, sendo:

A = Área de absorción equivalente (m2)

V = Volume do recinto receptor (m3)

T = Tempo de reverberación do recinto receptor (S.)

-Determinación do illamento acústico (R’) en dB(A) que ofrece a curva de illamento obtido.

-Determinación da corrección aplicable (C).

C = 10 log (T/T.), sendo,

C = Corrección aplicable ao illamento (R’) en dB(A).

T = Tempo de reverberación do local receptor (S).

T = Tempo de reverberación de referencia (0,5 s).

-Determinación do illamento normalizado (R).

Realizarase mediante a relación:

R = R’ + C

Capítulo II.-Niveis máximos de ruído admisible.

Sección 1.ª: niveis máximos de ruído no medio exterior, en dB(A).

Art. 131.

2. As perturbacións por ruído non excederán, no exterior, niveis sonoros superiores aos que se indican a continuación:

Niveis máximo de ruido – medio exterior

Día (8-22) Noite (22-8)
Zonas sanitarias

45

35

Zonas de vivendas e edificios, de servizos terciarios non comerciais ou equipamientos non sanitarios

55

45

Zonas industriais, comerciais e de almacéns

65

55

Capítulo IV.-Vibracións

Art. 154.

1. Para a medida das vibracións adóptase como unidade a aceleración en metros por segundo ao cadrado (m/s2).

2. Utilizaranse as curvas límites de vibración en aceleración da norma DIN-4 150 que coinciden co apartado 1.38 «Intensidade de percepción de vibracións K», do anexo da Norma Básica de Edificación, sobre condicións acústicas dos edificios. Fíxase para as zonas residenciais un límite de KB de día de 0,2 e de noite de 0,15 para vibracións continuas. En zonas industriais tolerarase un nivel de vibracións de KB=0,56.

Art. 155.-Non poderá permitirse ningunha vibración que sexa detectable sen instrumentos de medida nos lugares en que se efectúe a comprobación. Para a súa corrección disporanse bancadas independentes da estrutura do edificio e do chan do local, así como manguitos elásticos, montaxes flotantes, etc., e outros dispositivos antivibratorios para todos aqueles elementos orixinarios de vibración.

Art. 156.-En ningún caso deberán superarse os seguintes valores (coeficientes K):

1. En hospitais, quirófanos e áreas críticas un coeficiente K de 1 para vibracións continuas durante as 24 horas, de 1 para impulsos máximos así mesmo durante as 24 horas.

2. En vivendas e residencias, un coeficiente K de 2 durante horario diúrno e de 1,41 en horario nocturno para vibracións contínuas e de 16 en horario diúrno e 1,41 en horario nocturno para impulsos máximos.

3. En oficinas, un coeficiente K de 4 as 24 horas para vibracións contínuas e de 128 en horario diúrno e 12 en horario nocturno para impulsos máximos.

4. En almacéns e comercios, un coeficiente K de 8 as 24 horas para vibracións contínuas e de 128 as 24 horas para impulsos máximos.

Capítulo V.-Infraccións e sancións.

Art. 157.

1. Constituirán infraccións administrativas o incumprimento total ou parcial das obrigacións ou prohibicións, contidas neste título.

2. As infraccións clasifícanse en leves, graves e moi graves, atendendo aos seguintes criterios:

a) Existencia de intencionalidade ou reiteración.

b) Natureza dos prexuízos causados.

c) Reincidencia por comisión no termo de 1 ano dunha infracción da mesma natureza cando así fose declarado por resolución firme.

Art. 158.-En todo caso consideraranse infraccións leves, graves e moi graves, as seguintes:

En materia de ruídos:

a) Infracción leve superar o 3 dB(A) os niveis de ruídos máximos admisibles de acordo co regulado neste título.

b) Infraccións graves:

  • A reincidencia de infraccións leves.
  • Superar entre 3 e 5 dB(A) os ruídos máximos admisibles por este título.
  • A non presentación do vehículo a inspección sendo requirido para iso. Para ese efecto considerarase como non presentación o atraso superior a 15 días.
  • Cando dándose o suposto do apartado 1.a) deste artigo, requirísese de novo ao titular do vehículo para a súa presentación no prazo de 15 días, e esta non se realizase ou, se realizada, os resultados da inspección superasen os límites indicados no devandito número.

c) Infraccións moi graves:

  • A reincidencia en faltas graves.
  • A emisión de niveis sonoros que superen en 6 ou máis dB(A) os límites máximos autorizados.
  • A non presentación do vehículo a inspección oficial, cando dándose o suposto do apartado 1.b) deste artigo, requirísese de novo ao titular do vehículo para a súa presentación no prazo de 15 días e non o fixese, ou se presentado, os resultados da inspección superasen os límites indicados no devandito número.

2. En materia de vibracións:

a) Infracción leve:

Obter niveis de transmisión que excedan os límites establecidos para cada situación no art. 145.

b) Infraccións graves:

  • A reincidencia en faltas leves.
  • Obter niveis de transmisión correspondentes a dúas curvas K inmediatamente superiores á máxima admisible para cada situación.

c) Infraccións moi graves:

  • A reincidencia en faltas graves.
  • Obter niveis de transmisión correspondentes a máis de dúas curvas K inmediatamente superiores á máxima admisible para cada situación.

3. En materia de alarmas e sirenas:

a) Infraccións leves:

  • superar até un máximo de 3 dB(A) os niveis sonoros de emisión máximos admisibles de acordo coa regulación deste título.
  • Para alarmas, o funcionamento sen causa justificada ou a non comunicación do cambio de persoa responsable do seu control de desconexión ou da súa dirección postal e telefónica.

b) Infraccións graves:

  • A reincidencia de infraccións leves.
  • Superar entre 3 e 5 dB(A) os niveis sonoros máximos autorizados neste título.
  • A non utilización dos pilotos de control de forma correcta.
  • A utilización das sirenas de forma incorrecta.

c) Infraccións moi graves:

  • A reincidencia en infraccións graves.
  • Superar en máis de 5 dB(A) os niveis sonoros de emisión máximos autorizados neste título.

Art. 159.-As sancións previstas aplicaranse de acordo coas seguintes regras:

a)se a infracción estivese prevista na lexislación sectorial, aplicaranse as sancións na contía e réxime xurídico, previsto na devandita lexislación.

b) se a infracción estivese unicamente tipificada nesta ordenanza aplicaranse as sancións de conformidade co establecido no art. 59 do texto refundido das disposicións legais vixentes en materia de Réxime Local, aprobado por R.D.L. 781/86, do 18 de abril, modificado pola Lei 11/99, do 21 de abril, de modificación da Lei 7/85, do 2 de abril, reguladora das Bases de Réxime Local.

Art. 160.

1. Sen prexuízo da aplicación das sancións correspondentes, será motivo de precintado inmediato da instalación superar en máis de 10 dB(A) para o diúrno, establecidos na presente ordenanza.

2. Devandito precintado poderá ser levantado para efectuar as operacións de reparación e posta a punto, con todo a instalación non poderá porse en marcha ata que os servizos municipais competentes informen favorablemente do correcto funcionamento das instalacións previa proba das mesmas.

Art. 161.

1. Para a gradación das sancións aplicaranse os criterios recolleitos no artigo 146-2.

2. Sen prexuízo da sanción que en cada caso proceda, o infractor deberá reparar o dano causado, restaurando o medio ambiente e/ou os bens alterados á situación preexistente ao feito sancionado, ou procedendo na forma e condicións que lle impoña a Autoridade competente. Se o infractor non procedese a reparar o dano causado, a Administración procederá á imposición de multas correctivas sucesivas, independentes e compatibles coa sanción que se lle poida impor pola infracción cometida. En calquera caso o infractor deberá indemnizar os danos e prexuízos causados.

3. En ningún caso a contía da sanción resultará máis beneficiosa que o cumprimento das normas infrinxidas.

Advertisements